Świątynia Uluwatu, małpy i kecak
Dziś, po wczorajszych nocno-porannych eskapadach postanowiliśmy trochę poleniuchować wybierając na miejsce tego lenistwa hotelowy basen, a następnie nieodległą piaszczystą plażę wybrzeża Oceanu Indyjskiego.
W tym miejscu parę słów o kolejnej indonezyjskiej wyspie, na której znaleźliśmy się, jej stolicy Denpasar i miejscowości Kuta, w której zatrzymaliśmy się.
Bali to indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich. Jest położona w łańcuchu wysp; od Jawy (na zachodzie) oddziela ją cieśnina Bali, a od wyspy Lombok (na wschodzie) cieśnina Lombok. Stanowi zasadniczą część prowincji Bali. Jej powierzchnia wynosi: 5,6 tys. km² Długość: 145 km, a szerokość: 80 km. Liczba mieszkańców: 3,4 mln.
Ludność stanowią głównie Balijczycy, wyznający tzw. hinduizm balijski, a muzułmanie stanowią kilkuprocentową mniejszość.
Na wyspie znajduje się wulkaniczne pasmo górskie z najwyższym szczytem - czynnym wulkanem Agung o wysokości 3142 m n.p.m (ostatnia erupcja w 2019 roku), na południu wyspy znajdują się urodzajne tereny nizinne i wyżynne.
Znaczną część wyspy porastają lasy tropikalne. Klimat jest równikowy: wilgotny, o średniej temperaturze rocznej 25–27 °C i średnich opadach rocznych 1400–1700 mm. W sierpniu i wrześniu występuje pora sucha. Uprawia się tu ryż, kawę, kakaowiec, pieprz, wanilię, goździkowiec, palmę kokosową, trzcinę cukrową i drzewa owocowe.
Bali znane jest w świecie z oryginalnego, charakterystycznego folkloru, architektury, rzeźby, malarstwa, a także muzyki i tańca. Sztuka Bali będąca pod wpływem sztuki hinduskiej charakteryzuje się bogatą roślinną i fantastyczną ornamentyką. Znane jest balijskie złotnictwo i płatnerstwo. Muzyka charakteryzuje się wykorzystaniem instrumentu gamelan. Oryginalny jest teatr cieni wayang.
Od najdawniejszych czasów Bali pozostawało pod dominacją polityczną i kulturalną sąsiedniej Jawy. Wchodziło w skład kolejnych królestw, których ośrodkiem była Jawa. Od 1343 roku w granicach najpotężniejszego z nich, królestwa Majapahit. W XVI wieku Bali zyskało niezależność polityczną, a po podboju Jawy przez muzułmanów (koniec XVI w.) stało się centrum bogatej, pozostającej pod wpływem sztuki południowo indyjskiej, oryginalnej indonezyjskiej kultury.
W epoce kolonialnej przez długi czas zachowało niezależność, dopiero od 1839 roku Holendrzy zaczęli przejmować kontrolę nad wyspą. Niektóre z królestw balijskich zaczęły zawierać tajne porozumienia z kolonizatorami. Gdy na początku XX wieku rozpoczęły się walki między balijskimi regencjami, wkroczyli Holendrzy. W 1906 roku wojska kompanii VOC, wspomagane przez najemników z Moluków, zaatakowały od strony Sanur. Balijskie rodziny królewskie wiedziały, że nie mają szans z przeważającą siłą Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej. Woleli popełnić zbiorowe samobójstwo puputan, niż się poddać. W 1908 roku podobne wydarzenia miały miejsca w Klungkung. Od tego momentu Holendrzy przejęli kontrolę administracyjną nad wyspą. W latach 1942–1945 terytorium było okupowane przez Japończyków, w 1946 roku zwrócone Holendrom. W 1949 roku weszło w skład Indonezji, po reformie administracyjnej z 1950 roku zostalo prowincja.
Głównym miastem Bali jest Denpasar –położone w południowej części wyspy Jest stolicą prowincji Bali. Miasto zamieszkuje prawie 800 tys. mieszkańców. W Denpasar znajduje się Uniwersytet Udayana.
Kuta to z kolei to nadmorski kurort w pobliżu Denpasar. 12 października 2002 w mieście Kuta dokonano zamachów terrorystycznych na dwa kluby nocne. W wyniku eksplozji samochodu-pułapki i ataku samobójczego zginęły 202 osoby (88 z nich było Australijczykami, chętnie odwiedzającymi niedaleką Indonezję podczas szczytu sezonu turystycznego), a ponad 200 zostało rannych. Wśród zabitych była polska dziennikarka Beata Pawlak. Kolejny zamach miał miejsce w roku 2005. U zbiegu ulic Jl Legian i Poppies II postawiony jest pomnik Ground Zero upamiętniający ofiary zamachów.
Po dopołudniowym relaksie odezwał się jednak duch zwiedzania i po południu wynajęliśmy drivera, który zawiózł nas do Pura Luhur Uluwatu (pokonanie 20 km trasy z powodu korków ulicznych zajęło nam 1,5 h), która jest jedną z najstarszych i najważniejszych świątyń na Bali (gdzie Luhur oznacza „coś boskiego pochodzenia”). Jest spektakularnie umieszczona na krawędzi skalnego klifu, 80 metrów nad falami oceanu. Świątynia ma bardzo bogate i świetnie zachowane zdobienia wyrzeźbione w skale szarego koralowca.
Historia tego zabytku jest starożytna i intrygująca. Inskrypcje wspominają, że świątynię Uluwatu zainicjował Mpu Kuturan, mnich Majapahit, który jest również uznawany za twórcę kilku innych kluczowych świątyń na Bali.
Mpu Kuturan mógł zbudować małą świątynię w tym miejscu, ale struktura została znacznie rozbudowana przez jawajskiego mędrca, Empu Kuturana w XI wieku.
Balijscy Hindusi wierzą, że moce hinduskiej Trójcy — Brahma, Wisznu i Śiwa — łączą się tutaj. Wiara ta sprawia, że świątynia Uluwatu jest miejscem kultu Śiwy Rudry, balijskiego hinduskiego bóstwa wszystkich żywiołów i aspektów życia we wszechświecie.
Na jej terenie mieszka spore stado małp makaków, które lubią podkradać turystom kanapki, okulary, torebki i inne drobiazgi, trzeba uważać. Byliśmy świadkami porwania okularów, nakryć głowy, telefonu komórkowego, a nawet klapka z nogi. Aby odzyskać zrabowany łup należało mamić małpę smakołykiem, np. jajkiem, a właściwie dwoma, bo jedną jajko małpa złapie, a drugą trzyma łup. Przy dwóch jajkach łup musi wypuścić z ręki. Małpy napadają stadami. Jedna odwraca uwagę, druga rabuje.
Przeszliśmy się jeszcze nieco wzdłuż klifu upajając sią widokami, zachowując jednak czujną ostrożność przed grasującymi małpami.
Pura Luhur Uluwatu wygląda szczególnie pięknie o zachodzie słońca, czego mogliśmy doświadczyć.
O zachodzie słońca w pobliskim amfiteatrze, z widokiem na ocean zaczyna się spektakularne widowisko, nazywane Kecak. Chętnych do obejrzenia spektaklu było wielu i z trudem dostaliśmy bilety dzięki w obstaniu w kolejce po nie naszego drivera.
W oczekiwaniu na spektakl raczyliśmy się kokosem.
Kecak znany w języku indonezyjskim jako tari kecak, jest formą balijskiego tańca hinduskiego i dramatu muzycznego, który rozwinął się w latach 30. XX wieku. Od momentu powstania był wykonywany głównie przez mężczyzn, a pierwsza kobieca grupa kecak powstała w 2006 roku. Taniec opiera się na historii Ramajany i jest tradycyjnie wykonywany w świątyniach i wioskach na Bali w Indonezji. Taniec i rytmiczny śpiew przedstawiają bitwę z hinduskiego eposu Ramajana, w której Rama walczy z demonicznym królem Rawaną z pomocą małpiego boga Hanumana. Do tego dochodzi efekt ognia.
Dzień zakończyliśmy kolacją na bulwarze w okolicy hotelu.
Komentarze
Prześlij komentarz